






«Με το Μηδεν και τ’ Απειρο να συμφιλιωθουμε» Κ.Γ.Καρυωτακης
«Δεν μπορώ να βρω ησυχία
που την ψυχή μου κτήμα έχει!
Δεν μπορώ στην ηρεμία!!
Διαρκώς να προχωράω πρέπει!!!»
Karl Marx....
Ήταν κάποια μέρα στη μεγάλη απεργία των καθηγητών το 1979…
Αμαλιάδα, μαθητής της 2ας Γυμνασίου,…
Θυμάμαι έναν τύπο με μαύρα μακριά μαλλιά, διαρκώς μ’ ένα τσιμπούκι στο στόμα και μαύρο ναυτικό πέτσινο…μια ευωδία αρωματικού μύθου κι αυθεντικής απλότητας ανέδυε η κάθε του κίνηση.
Ένα ταξίδι στο όνειρο η κάθε του κουβέντα, η κάθε του παράξενη ιστορία κι ένα ζεστό σκίρτημα σκορπούσε το βλέμμα του όταν συναντούσε τις «φάτσες» μας_ ιδιαίτερα εκείνων των παιδιών που ένα ταξικό σχολείο δεν άφηνε περιθώρια...
Ακριβοδίκαιος, φειδωλός, αντικομφορμιστής, αντισυμβατικός, αλλιώτικος,…
Ένα ρήγμα συντριπτικό η οπτική του
και συνάμα ένα επιβεβλημένο τίναγμα στο μέλλον η κάθε του ενθάρρυνση …
Δεν ήταν βέβαια Ναυτικός…
Ήταν Μαθηματικός,
αλλά εκείνη την ημέρα δεν μας μίλησε για Μαθηματικά, παρόλο που μας είχε μυήσει για τα καλά στον παράξενο κόσμο τους και ήδη μερικοί από μας ονειρευόμαστε να αφεθούμε στη μαγεία τους για μια ολόκληρη ζωή,…
Μας έβαλε στην τάξη, μας δήλωσε πως ήταν ΑΠΕΡΓΟΣ, μας εξήγησε τους λόγους που ανάγκασαν αυτόν και τους άλλους καθηγητές μας να απεργήσουν και συζητήσαμε …για αυτά και για άλλα πολλά …
για τη ΓΝΩΣΗ που είναι ΔΥΝΑΜΗ, για την ΑΔΙΚΙΑ που υπάρχει στην κοινωνία, για τους αγώνες των εργαζομένων, των φοιτητών και βέβαια για το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, για το ΝΟΕΜΒΡΗ του 73, ήταν άλλωστε ακόμα νωπά τα γεγονότα…
κι έτσι εκείνη την ημέρα αποφάσισα στη ζωή μου…
να γίνω ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ.
Έτσι ξεκίνησαν όλα…
Τ' όνομα του ΜΙΧΑΛΗΣ ΞΗΝΤΑΡΑΚΟΣ.
Σ’ αυτόν αφιερώνεται η σημερινή ανάρτηση
Έχω κρατήσει μιαν αστραπή
Στιλέτο ανάμεσα στα δόντια
τη φρεσκάδα βύσσινου
στην άκρη της γλώσσας
αλυσοδεμένη ν’ απειλεί
η Άνοιξη στο ποτήρι ξεχειλίζει
ξερό το στόμα αμύνεται
άλλη εποχή όμως δεν ξέρω,…
κι όσο υπόλογος της πτήσης
τα σχέδια θα υπογράφω
της απόδρασης κυδώνι
κρυφά θα δοκιμάζω
όσο λέω αντέχω,
Αλήτης να ’μαι στον Καιρό
της δοκιμής τη γλύκα
να πιστώνω στο αύριο
το χρόνο λέω να χλευάζω
κι αντίστροφα να τον παραμυθιάζω,…
την ανιούσα σειρά των Απρίληδων
να την τραβά μονάχος του,…
Αναβοσβήνουν περασμένα κόκκινα φανάρια
πεπερασμένα βέλη οδηγούν τις μέρες
βαθύ μπλε ακέραιο μέρος,…
κι εγώ άρρητο μέλι
να ξοδεύω εδώ κι εκεί,…
κι ούτε ένα φύλλο γιασεμί
δε χαραμίζω
όχι σε τούτη τη θηλή
μα σε καμία,…
………………………………………….
Θα δούμε,….
Τα κείμενα του παρόντος ιστολογίου υπόκεινται στο νόμο περί πνευματικής ιδιοκτησίας
Copyright © by Βασίλης Γ. Κουγιουμτσιάδης
All rights reserved
Η πνευματική ιδιοκτησία αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της. Επισημαίνεται πάντως ότι κατά το Ν.2387/20 9 όπως έχει τροποποιηθεί με το Ν. 2121/93 και ισχύει σήμερα) και κατά τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης( που έχει κυρωθεί με το Ν. 100/1975) απαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αποθήκευση σε κάποιο σύστημα διάσωσης και γενικά η αναπαραγωγή των κειμένων (και φωτογραφιών με την επισήμανση © και της φωτογραφίας που κοσμεί τον τίτλο του παρόντος ιστολογίου), με οποιοδήποτε τρόπο ή μορφή, τμηματικά ή περιληπτικά, στο πρωτότυπο ή σε μετάφραση ή άλλη διασκευή, χωρίς γραπτή άδεια του συγγραφέα.
Στην Κοινωνία της Πληροφόρησης,…
Στην ασύλληπτη ταχύτητα των δυαδικών αντανακλάσεων του Χωροχρόνου
τα κλάματα του Γουτεμβέργιου και οι επιταγές των έκπτωτων χαρτεμπόρων
δεν μπορούν να σταματήσουν την ευλογία και την ανάγκη της δίκαιης μοιρασιάς
Αφού
Η Γνώση είναι Δύναμη
Η Μάθηση είναι Λύση
Η Γνώση της Ιστορικής Αναγκαιότητας είναι Ελευθερία
Τα Μαθηματικά είναι η Ποίηση της Επιστήμης
Έτσι,…
Επιτρέπεται η μη εμπορική αναπαραγωγή και χρησιμοποίηση των κειμένων, των ασκήσεων, των λύσεων και των σχημάτων που αναρτώνται στο mathematica, (ακόμα κι από αυτούς που ακόμα βλέπουν εφιάλτες), με την αυτονόητη υποχρέωση αναφοράς _ με link _ της πηγής
Γιατί τα Μαθηματικά είναι κτήμα όλων των τυχερών που εμπνέονται απ’ αυτά, ζουν και χάνονται μέσα σ’ αυτά…
Η Άγια Προσμονή και η Δικαίωση
καίει το καντήλι της Αγρύπνιας. ......
Εδώ πρέπει να κάνεις μόνο πρόσθεση και πολλαπλασιασμούς
Της Μέρας επί 2
Της Νύχτας επί 0,5
Της Ώρας επί 3. ......
Θέλω όταν θα’ ρθει
Αυτός ο Γερο-Ναυτικός
Με τις μαύρες ψηλές μπότες του
και το τσιμπούκι του στο στόμα
Θέλω να με βρεί πλούσιο,
να τα έχω κάνει όλα
Κι έτσι μη λυπηθεί
με μια μαχαιριά
Να μου τα πάρει όλα. .....
Δεν ξέρω τίποτα!
Μαθαίνω γρήγορα!!
Δεν ξεχνάω ποτέ!!!
Στα οδοφράγματα
Με Ποίηση γεμίζουν τα Μεγάλα Μας Όνειρα
Με Αίμα τα Μαύρα μας Πουκάμισα,…
Έτσι κι αλλιώς ΘΑ ΕΙΝΑΙ Εκεί,….
Create a MySpace Playlist at MixPod.com