«Δεν μπορώ να βρω ησυχία

που την ψυχή μου κτήμα έχει!

Δεν μπορώ στην ηρεμία!!

Διαρκώς να προχωράω πρέπει!!!»

Karl Marx....

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

1ο ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΤΡΙΓΩΝΟΜΕΤΡΙΑ . ΓΙΑ ΤΗΝ Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ




ενδεικτικές απαντήσεις θα βρείτε εδώ



Το χέρι σηκώσαμε κι αγγίξαμε πληγή
Μεγάλη και βαθιά πληγή
Μιας μεγάλης γενιάς
Μιας μικτής προσευχής
Μιας μεγάλης πλάνης
Μιας στυγνής φυλακής
περίστροφο Δεν είχαμε ποτέ!
Μόνο εφήμερες σημαίες
Μας εμπιστεύτηκαν, θαμπές
Δεν είχαμε περιβόλι ποτέ
αίμα να σπείρουμε
Φτηνής οργής θυμάρι να μοιράσουμε
Δεν είχαμε καπνοδόχο
σταχτιές σκιές να σκορπίσουμε
Μόνο γραμμή μας τράβηξαν
πεδίο υποταγής και λήθης
Δεν είχαμε ουρανό ψίχουλα να πετάξουμε
δε βλέπαμε πουλιά ακούγαμε μόνο ουρλιαχτά
δόλια αγχόνη μας έσταξαν στα μάτια
άδικες θυσίες μας εκπαίδευσαν να συγχωρούμε
με χειροπέδες δέσανε σφιχτά όνειρο και τραγούδι
Δεν είχαμε θεωρία, ούτε πράξη
Μόνο πραχτική αριθμητική
σε σεμινάρια μας εκχώρησαν
την τακτική της αναρρίχησης
Και πέρασαν έτσι σκορπώντας 36 χρόνια ξενιτιάς
Ακούγαμε μόνο τους παλιούς να κλαίνε σιγανά
Κάθε φορά
Που σηκώναμε το χέρι
Με την μονολιθικότητα παντιέρα
Και καταψηφίζαμε την ελπίδα,
Κάθε φορά που με το σκουριασμένο βελόνι της καθαρότητας
τρυπούσαμε κι εμείς το μεγάλο αερόστατο
που κρυφά τις νύχτες σχεδίαζαν για να πετάξουμε
Κι έτσι πέρασαν τα χρόνια
τα επώνυμα άλλαξαν
Τα τοπωνύμια αράχνιασαν
Τα εικονίσματα μετάνιωσαν
Τα πορτραίτα των αγίων ξυρίστηκαν
Και αντικατεστάθησαν με θυρεούς
Αϊτούς Δικέφαλους κι εκδικητικούς,…
τα μικρά κόκκινα πλάνα σηματάκια
Που τρυπούσαν το πέτο της ανέμελης αυθάδειας μας
Γίνανε γραφικές κονκάρδες υποταγής,
καρικατούρες θλίψης, ξόανα ψευτιάς
γκρεμισμένα τείχη απάνθρωπης εξαθλίωσης
νικητές λοιπόν
άλλαξαν φορά στα ρεύματα,
πάμπλουτοι
γύρισαν τα δρεπάνια αντίστροφα
κόψανε τα σχοινιά του ουρανού
έφυγε ψηλά αυτός
και τα σφυριά τους λείαναν
τις γωνίες στο άδικο μα και δοκιμασμένο αμόνι
κι εμείς βυθό
με την άγκυρα
και τους τόμους των κομματικών βιβλίων αγκαλιά
…………………………………………..


τα τραγούδια παλιά
οι φωνές παλιές
οι μουσικές νέες
οι ήχοι νέοι
νέες κι οι κραυγές,
εξασκημένοι όπως είμαστε στις επετείους ήττας
είπαμε και φέτος να το γιορτάσουμε με παρελάσεις αρχαίων αρμάτων,...
ακούγονται
Η Θανάσιμη Μοναξιά του Αλέξη Ασλάνη του Διονύση Σαββόπουλου με τους Πυξ Λαξ
Η Συγκέντρωση της Ε.Φ.Ε.Ε. του Διονύση Σαββόπουλου με τη Δήμητρα Γαλάνη προγραμματισμός ενορχήστρωση Κωνσταντίνος Β.
Οι παλιοί μας φίλοι του Διονύση Σαββόπουλου με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη
Θαλασσογραφία του Διονύση Σαββόπουλου με τη Ελένη Τσαλιγοπούλου ενορχήστρωση Υπόγεια Ρεύματα
Το Δέντρο του Διονύση Σαββόπουλου, προσαρμογή στίχων B.D.FOXMOOR με τους Active Memder
17 ΝΟΕΜΒΡΗ 2009



MusicPlaylistView Profile
Create a MySpace Music Playlist at MixPod.com

Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

1ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΣΥΝΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ Α’ ΛΥΚΕΙΟΥ .












Ήταν κάποια μέρα στη μεγάλη απεργία των καθηγητών το 1979…

Αμαλιάδα, μαθητής της 2ας Γυμνασίου,…

Θυμάμαι έναν τύπο με μαύρα μακριά μαλλιά, διαρκώς μ’ ένα τσιμπούκι στο στόμα και μαύρο ναυτικό πέτσινο…μια ευωδία αρωματικού μύθου κι αυθεντικής απλότητας ανέδυε η κάθε του κίνηση.

Ένα ταξίδι στο όνειρο η κάθε του κουβέντα, η κάθε του παράξενη ιστορία κι ένα ζεστό σκίρτημα σκορπούσε το βλέμμα του όταν συναντούσε τις «φάτσες» μας_ ιδιαίτερα εκείνων των παιδιών που ένα ταξικό σχολείο δεν άφηνε περιθώρια...


Ακριβοδίκαιος, φειδωλός, αντικομφορμιστής, αντισυμβατικός, αλλιώτικος,…

Ένα ρήγμα συντριπτικό η οπτική του

και συνάμα ένα επιβεβλημένο τίναγμα στο μέλλον η κάθε του ενθάρρυνση …


Δεν ήταν βέβαια Ναυτικός…


Ήταν Μαθηματικός,

αλλά εκείνη την ημέρα δεν μας μίλησε για Μαθηματικά, παρόλο που μας είχε μυήσει για τα καλά στον παράξενο κόσμο τους και ήδη μερικοί από μας ονειρευόμαστε να αφεθούμε στη μαγεία τους για μια ολόκληρη ζωή,…


Μας έβαλε στην τάξη, μας δήλωσε πως ήταν ΑΠΕΡΓΟΣ, μας εξήγησε τους λόγους που ανάγκασαν αυτόν και τους άλλους καθηγητές μας να απεργήσουν και συζητήσαμε …για αυτά και για άλλα πολλά …

για τη ΓΝΩΣΗ που είναι ΔΥΝΑΜΗ, για την ΑΔΙΚΙΑ που υπάρχει στην κοινωνία, για τους αγώνες των εργαζομένων, των φοιτητών και βέβαια για το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, για το ΝΟΕΜΒΡΗ του 73, ήταν άλλωστε ακόμα νωπά τα γεγονότα…


κι έτσι εκείνη την ημέρα αποφάσισα στη ζωή μου…

να γίνω ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ.

Έτσι ξεκίνησαν όλα…


Τ' όνομα του ΜΙΧΑΛΗΣ ΞΗΝΤΑΡΑΚΟΣ.


Σ’ αυτόν αφιερώνεται η σημερινή ανάρτηση

Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

2ο ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ. Για την Γ΄ Λυκείου.






Έχω κρατήσει μιαν αστραπή

Στιλέτο ανάμεσα στα δόντια

τη φρεσκάδα βύσσινου

στην άκρη της γλώσσας

αλυσοδεμένη ν’ απειλεί


η Άνοιξη στο ποτήρι ξεχειλίζει

ξερό το στόμα αμύνεται


άλλη εποχή όμως δεν ξέρω,…


κι όσο υπόλογος της πτήσης

τα σχέδια θα υπογράφω


της απόδρασης κυδώνι

κρυφά θα δοκιμάζω


όσο λέω αντέχω,

Αλήτης να ’μαι στον Καιρό

της δοκιμής τη γλύκα

να πιστώνω στο αύριο


το χρόνο λέω να χλευάζω

κι αντίστροφα να τον παραμυθιάζω,…


την ανιούσα σειρά των Απρίληδων

να την τραβά μονάχος του,…


Αναβοσβήνουν περασμένα κόκκινα φανάρια

πεπερασμένα βέλη οδηγούν τις μέρες

βαθύ μπλε ακέραιο μέρος,…

κι εγώ άρρητο μέλι

να ξοδεύω εδώ κι εκεί,…

......................................


κι ούτε ένα φύλλο γιασεμί

δε χαραμίζω

όχι σε τούτη τη θηλή

μα σε καμία,…

………………………………………….



Θα δούμε,….

Κυριακή, 21 Μαρτίου 2010

"60 Λεπτά στην Αρένα των Λέξεων"


H Μαρία Ροδοπούλου σας προσκαλεί
σήμερα στο Radio Bubble
στις δύο εκπομπές της

Στην έκτακτη "60 Λεπτά στην Αρένα των Λέξεων"
σε μια ανθολογία διαδικτυακής ποίησης
Γιατί ο Λόγος δεν σελιδοποιείται αλλά ακούγεται!


και στην νέα 30λεπτη εκπομπή της

"Πολιορκημένη στην Πόλη"


Καλή ακρόαση


Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2010

Radio Bubble



σας περιμένουν σήμερα 4/3/2010
στην εκπομπή 60 λεπτά στην
Αρένα των Λέξεων
σ ένα θανάσιμο τανγκό
στον ρυθμό των λέξεων
της
Χαριτίνης Ξύδη

Καλή Ακρόαση

[από τη μία το μεσημέρι και μετά
η εκπομπή θα είναι στη διάθεση του κοινού]

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010

4ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ ΛΟΓΙΣΜΟ. ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ’ ΛΥΚΕΙΟΥ.








παραλειπόμενα αποδημητικής πορείας


στην Ποιήτρια Χαριτίνη Ξύδη



Σκοτώνει λέξεις

κρεμιέται στα ψηλοτάκουνα διαφυγής

Μεθά την απουσία

γεύεται στάγδην τη δικαίωση


Κρύβεται

Στη νοσταλγία που απεχθάνεται

ανοιχτά παράθυρα με θέα αντοχής


Γοργόνα;

Μάγισσα;

Παρανοϊκή;


το σφυρί αγαπά

τα λέπια της άρνησης ντύνεται


τ’ ακάλεστα αντίποινα των σφουγγαριών

αποδέχεται

στις παράλληλες ράγες των τραίνων

διαμελίζεται


ματώνεται στην τροχιά των λέξεων

που δεν θα συναντηθούν ποτέ

αρνούμενη τη μαεστρία του κλειδούχου

δύσπιστη στην καλοτυχία του ανεμοδείκτη


την καταδίκη των ανυπόστατων εδωλίων

ως αυταπόδεικτη αλήθεια

Αντιλαμβάνεται


ως κανονική ζωή τη χολή

μεταλαμβάνει


Αρνείται

Θυμώνει

Ενδίδει


στέκει εμβρόντητη τάχα

Στο σμήνος των άγραφων κειμένων

τα υποτάσσει


Στην καταιγίδα των ακάλεστων τετελεσμένων

τρέχει πρώτη

Στην Αλήθεια των απροσδόκητων σιωπών

Στόχος γίνεται

ακούει παράξενες ιστορίες


γοργόνα φορά

μάγισσα μεταμορφώνεται

Νύχτα ντύνεται, λάγνα


Μαγεύει και πονά

Κεντρίζει

Άγριο μέλι σπαταλά

Γήινα όνειρα κεντά

ρίχνει, ράγδην, ζάρια

πειραγμένα παράγωνα

Χάνει. πάντα


Επιμένει,…

Εκμηδενίζεται

χάνεται,…στην επόμενη συντριβή

……………………………………………………………………………………..

Επιστρέφει

Νέα Ανέγγιχτη

Πελαγωμένη

Αναμένοντας εξαίρεση

μάταιης εγγραφής

στα μητρώα απόμαχων Δαιδάλων


Δοκιμάζει


Πετά


Δαμάζει


Δαμάζεται

Πέφτει πάντα με στοργικό πάταγο

Εκχωρώντας πανοπλίες σε λειψούς λωτοφάγους


ματώνεται

συνεχίζει κυνηγώντας λευκή ισοπαλία

Σημαδεύοντας αλαζονική απουσία ερωτήσεων

βουβή αμηχανία δίσημων απαντήσεων

δικαίωση γραφή

παραίτηση αγκαλιά


Στο άγνωστο αφήνεται

κρεμιέται σε κοινή θέα

ανάπηρη πεπειραμένη


Τρεμάμενη

Αψηφά

Γκρεμίζεται


Αλλά

Σαν από μηχανής διάβολος πετά

φορτώνεται χαμένους μύθους

ο Στρόμβος τρίζοντας σφίγγει

ζωή γνώση

έρωτα κάψα

άρνηση ρηχού καιρού

εξέγερση κορμιού κι άλγους,


Γύρω πάσσαλοι

βαθιά στον ουρανό χτισμένοι

πύργοι

θεμέλια σύννεφα


στα χρόνια αφήνει αρμύρα

βαθύ σκίσιμο στα κλειστά παντζούρια,…


Συνέρχεται

ξανά στο λάθος μαγνητίζεται


Μαγνητίζει λάθους ιππότες

Στα λάθη γυρίζει

Στη λήθη αντιδρά

Κι απ’ την Αρχή ξανά,…


Στην άγνωστη επερχόμενη στροφή πιστεύει

Στην πτώση που καιροφυλαχτεί αφήνεται,….


………………………………………………………………………..

… καλοκαιρινή νυχτιά απόψε

εκεί στο Νότο έρχεται,…

κόψε τη μοναξιά στα δύο μ’ αναφιλητά

και στείλε μυστικά ακατάληπτα

πέτα τις στάχτες κι ανηφόρισε

κι αυτά τα τροχιοδεικτικά πίσω θα σου γυρίσουν

με μια αληθινή αγκαλιά όχι της ξενιτιάς

μα της αγρύπνιας και της νέας ολοκόκκινης φωτιάς


μπροστά είναι,…


Φύγε

…………………


έτσι κι αλλιώς, ποτέ δεν είναι νωρίς,…

έτσι δε μας έμαθαν τα λάθη;

…………………………………………………



(*) το αρχικό κείμενο είχε τίτλο:

«Μαύρη αγριόπαπια σε παρανοϊκό σχηματισμό ΙΙ»

φράση παράσημο που ανήκει στην ποιήτρια Χαριτίνη Ξύδη