«Δεν μπορώ να βρω ησυχία

που την ψυχή μου κτήμα έχει!

Δεν μπορώ στην ηρεμία!!

Διαρκώς να προχωράω πρέπει!!!»

Karl Marx....

Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

1ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΣΥΝΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ Α’ ΛΥΚΕΙΟΥ .












Ήταν κάποια μέρα στη μεγάλη απεργία των καθηγητών το 1979…

Αμαλιάδα, μαθητής της 2ας Γυμνασίου,…

Θυμάμαι έναν τύπο με μαύρα μακριά μαλλιά, διαρκώς μ’ ένα τσιμπούκι στο στόμα και μαύρο ναυτικό πέτσινο…μια ευωδία αρωματικού μύθου κι αυθεντικής απλότητας ανέδυε η κάθε του κίνηση.

Ένα ταξίδι στο όνειρο η κάθε του κουβέντα, η κάθε του παράξενη ιστορία κι ένα ζεστό σκίρτημα σκορπούσε το βλέμμα του όταν συναντούσε τις «φάτσες» μας_ ιδιαίτερα εκείνων των παιδιών που ένα ταξικό σχολείο δεν άφηνε περιθώρια...


Ακριβοδίκαιος, φειδωλός, αντικομφορμιστής, αντισυμβατικός, αλλιώτικος,…

Ένα ρήγμα συντριπτικό η οπτική του

και συνάμα ένα επιβεβλημένο τίναγμα στο μέλλον η κάθε του ενθάρρυνση …


Δεν ήταν βέβαια Ναυτικός…


Ήταν Μαθηματικός,

αλλά εκείνη την ημέρα δεν μας μίλησε για Μαθηματικά, παρόλο που μας είχε μυήσει για τα καλά στον παράξενο κόσμο τους και ήδη μερικοί από μας ονειρευόμαστε να αφεθούμε στη μαγεία τους για μια ολόκληρη ζωή,…


Μας έβαλε στην τάξη, μας δήλωσε πως ήταν ΑΠΕΡΓΟΣ, μας εξήγησε τους λόγους που ανάγκασαν αυτόν και τους άλλους καθηγητές μας να απεργήσουν και συζητήσαμε …για αυτά και για άλλα πολλά …

για τη ΓΝΩΣΗ που είναι ΔΥΝΑΜΗ, για την ΑΔΙΚΙΑ που υπάρχει στην κοινωνία, για τους αγώνες των εργαζομένων, των φοιτητών και βέβαια για το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, για το ΝΟΕΜΒΡΗ του 73, ήταν άλλωστε ακόμα νωπά τα γεγονότα…


κι έτσι εκείνη την ημέρα αποφάσισα στη ζωή μου…

να γίνω ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ.

Έτσι ξεκίνησαν όλα…


Τ' όνομα του ΜΙΧΑΛΗΣ ΞΗΝΤΑΡΑΚΟΣ.


Σ’ αυτόν αφιερώνεται η σημερινή ανάρτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια: