«Δεν μπορώ να βρω ησυχία

που την ψυχή μου κτήμα έχει!

Δεν μπορώ στην ηρεμία!!

Διαρκώς να προχωράω πρέπει!!!»

Karl Marx....

Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ









 Οι εκφωνήσεις του Διαγωνίσματος


ολοκληρωμένες οι λύσεις βρίσκονται εδώ

....................................................................................................................................


Παλικάρια που δακρύζουν
Όμορφες Κοπέλες σα Νεράιδες πετούν,
ασκητικές μορφές  βγαλμένες από υπόγεια μιγαδικών
Κι αδιέξοδα μεταβλητών που επίμονα αλλάζουν
σαν ξωτικά τυλίγουν σε μουντζουρωμένα  χαρτιά τα όνειρα τους
και περιμένουν,
Ήρωες της μοναξιάς και της απίστευτης τρίτης λύσης
σκύβουν το κεφάλι, όχι από φόβο αλλά από επίγνωση
Και μεγαλοσύνη
Σκύβουν το κεφάλι
Ώρες ατελείωτες μπροστά στ’ ανοιχτά παράθυρα  
βιβλία της Ζωής και των Μαθηματικών
Κι Ονειρεύονται ήσυχα, και σχεδιάζουν με αναίδεια και πείσμα
Ένα μεγάλο Όνειρο Συμπαντικό

Μέσα στα μικρά Σύμβολα των Παραγώγων και των Ολοκληρωμάτων
Ντύνουν με απίστευτη ηρεμία και επιμονή τη μεγάλη αγωνία τους
Και παλεύουν να χωρέσουν
Μέσα σε τρείς ώρες
«Την πίκρα και τον πόνο τόσων χρόνων»

Παραγωγίζουν το λεπτό, ολοκληρώνουν την ώρα,  αντικαθιστούν  το μήνα, πιστώνουν το χρόνο
Αντιστρέφουν αλληλουχίες δεσμεύσεων, περιορισμών «φυσικών» νόμων
καθαγιάζουν τις δυσκολίες, τον ύπνο μαγεύουν
την κούραση ξεγελούν
Και μεταλλάσουν καταστάσεις Αρνητικές σε Θετικές
τις απαλείφουν, μαγικά μετατρέπουν
τις εικόνες ήμερων τοπίων σε άγριες προσμονές κατακλυσμικές,…

Αναζητούν τα Όρια της Σκέψης, της Αντοχής,
της Έξαψης και της Δημιουργίας

ζωγραφίζουν με έντονα χρώματα
τις γραφικές Παραστάσεις
των ανεξιχνίαστων  Μελλοντικών Συναρτήσεων,
λούζονται μεθυστικά αρώματα μελάνια
των Τόπων της Ελευθερίας
των Λόγων της Ιστορικής Αναγκαιότητας

Με Δέος, Με Γνώση, Με Φόβο  αλλά κι Αγάπη!
Δεν μιλάνε πολύ_ τώρα πια δε μιλάνε καθόλου_ μόνο γράφουν, δοκιμάζουν και περιμένουν
τιθασεύουν τις χαρακιές της αγωνίας
συνθέτουν ασύμβατες τροχιές, τις οδηγούν στο στόχο
αλλάζουν τις συντεταγμένες επινοούν νέες θέσεις για τον παρατηρητή
και κατατάσσουν με ακρίβεια κι αυστηρότητα
τον καθένα σύμφωνα με το τι του πρέπει,…

Αφήνουν αχτένιστα μαλλιά
τα γένια τους  έχουν φουντώσει
έτσι που νομίζεις πως μέσα σε δυό μέρες μόνο
πρόκειται να ζήσουν όλη τη μικρή Ζωή τους
κι οι κοπέλες μικρές αντένες που γίνονται Γυναίκες
φορτωμένες μ’ όλη τη Γνώση στα μαλλιά
χρυσό χτενάκι πασπαλισμένο με γύρη νεραντζιάς
Και κόκκινο της ξενιτιάς
φορούν θαρρείς τον Ήλιο, μεσοφόρι λαμπερό
και η ξύλινη σκάλα τους να φτάνει ψηλά στον ουρανό,….
…………………………………………………………

Ζήσαμε μαζί ώρες ατέλειωτες
Με σχέδια  χάρτες δάκρυα
κρασί επιμονής τρυγήσαμε
και πίκρες αντοχής κεντήσαμε
πέσαμε άπειρες φορές  
δοκιμαστήκαμε σε προσομοιώσεις πτήσεων
καταστρέψαμε δεκάδες εφεδρικά φτερά
και φτάσαμε ως εδώ,…

τώρα προβάρουν τα αληθινά,…

«Η πιο μεγάλη ώρα είναι Τώρα!»
……………………………………………………..
Κι εγώ  τους περιμένω στο Σταθμό
Αυτοί νομίζουν ότι θα φύγουμε μαζί,…
μου βγάζουν κι εμένα κάθε χρόνο εισιτήριο
Πετάγονται για τρεις ώρες αληθινής πτήσης
ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ
Μέχρι τον ουρανό να το σφραγίσουν,
το δικό τους ,…μαζί και το δικό μου
μετά τους περιμένω,… να γυρίσουν
Έρχονται πάντα με την ίδια λαχτάρα
Με καμάρι μου δείχνουν τις σφραγίδες
 

Άραγε ξέρουν;

Ξέρουν πως εγώ δεν θα φύγω μαζί τους,…

Θα ανέβω μαζί τους  για μια τελευταία στιγμή,
Στην άκρη στο φινιστρίνι

το τρένο θα σφυρίξει τρεις,
Θα τους τακτοποιήσω
τα λιγοστά που κουβαλάνε στο πλούσιο στήθος
θα τους φρεσκάρω
τα αιχμηρά  που φυτρώνουν στο δασύτριχο στέρνο
κι ύστερα πάλι θα χαθώ

σαν ψέμα θα σβήσω, από μπροστά τους,

θα κατέβω,….

γιατί εμένα Εδώ είναι το Τέρμα μου!
για αυτούς, Εδώ είναι Η Μεγάλη Αρχή τους!

Άλλωστε ξέρουν και ξέρω  
πως με περιμένουν πίσω
Οι νέοι Μικροί Αρχιτέκτονες
Των Μεγάλων Σεισμών που πρόκειται Να Έρθουν!!
Κι οι Μουσικοί των Μεγάλων Εκρήξεων που τώρα συνθέτονται
 
………………………………………………………..
«Καλό ταξίδι Μάτια μου Στις Θάλασσες του Κόσμου!!!!¨»

1 σχόλιο:

Sταυρούλα είπε...

Kαλή επιτυχία!!!!
Δύναμη! Ψυχραιμία! Θετική σκέψη!
Όλα τα μπορείτε!!!
Η σκέψη όλων μας και οι ευχές μας μαζί σας!